دوشنبه ۲ مهر ۱۳۹۷
مشقی از زندگی پیامبر اسلام(ص)
قم فردا:

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فردا،  ما برای بهتر زیستن در زندگی خود نیاز به الگو پذیری از انسانهای کامل داریم تا بتوانیم از آنان  سر مشق بگیریم . الگو گیری از شخصیت های آسمانی ،یکی از خواسته های اهل ایمان است بيائيم  ازرسول الله الگوى زندگى بگيریم كه قرآن فرمود: « لَقَد كانَ لَكُم في رَسولِ اللَّهِ أُسوَةٌ حَسَنَةٌ ‏ »

جملاتى كوتاه  که از روش زندگى حضرت محمد بن عبدالله (ص) فرستاده خدا بيان مى‏کنم كه مشق فوق العاده از هزاران مشق زندگی پیامبرمکرم اسلام است .

* آن قدر حضرت متواضع و فروتن بود كه سر را كمتربالا مى‏برد، اين چنين با وقار و متين... با ادب و فروتن. چنان‏در برابر خالق ومخلوق خاضع و خاشع بود كه بيشتر سرفرود مى‏آورد و كمترسر را بلند مى‏كرد و لحظه‏اى‏بلكه كمتر از لحظه‏اى هم از ياد و ذكر خدا غافل نبود.

 پیش قدم در سلام کردن بود، قبل از آنكه ديگرى بر اوسلام كند، او خود سلام مى‏كرد. هرگز پيامبر ملاحظه نمى‏كرد كه آن‏فرد بزرگ است‏يا كوچك، دانشمند است‏يا بى‏سواد، ثروتمند است‏يافقير. آرى حضرت آنقدر عظمت داشت كه بر همه افراد بدون ملاحظه‏هاى‏ايسمى، شغلى، خطى، مسئوليتى، مالى و... سلام مى‏كرد و او بااينكه بزرگترين از هر نظر بود بر كوچكترين انسانها از هرنظر سلام مى‏كرد .

* پیامبر هرگز بدون جهت سخن نمی گفت ،و اگر سخنى مى‏گفت‏بيشترجنبه موعظه و پند داشت، يا مطلبى را مى‏آموخت و يا به معروف وخيرى امر مى‏كرد و يا از شر و منكرى مردم را باز مى‏داشت، تمام‏سخنانش سودمند و يك كلمه، نه بلكه يك حرف، پوچ و بى‏ارزش نبود.

 هرگز از ذکر خدا غافل نمی شد .در روايت است: «ولايجلس و لايقوم الا على ذكر» او نمى‏نشست و برنمى‏خاست جز با ذكرو ياد خدا.

 اگر حضرت مى‏خنديد از تبسم تجاوزنمى‏کرد، زيرا قهقهه و خنده با صدا با شئون‏انسان مودب منافات دارد چه رسد به انسان كامل و چه رسد به اشرف‏مخلوقات

هر وقت‏وارد مجلس مى‏شد، هرجا که جای خالی بود می نشست ، مانند ماخودخواهان يا نادانان نبود كه دنبال صدر مجلس هستيم، و خيال‏مى‏كنيم كه بايد بالا و بالاتر نشست. اصلا آن جا كه انسان والامى‏نشيند .

**انسان در جايى كه خالى‏است‏بنشیند و هرگز منتظر نباشد كه ديگران در برابرش قد علم‏كنند و برخيزند تا آن جناب را در صدر مجلس بنشانند. اين حالت‏بدون ترديد برخاسته از هواى نفس است و تكبر كه بايد زدوده شودو گاهى بلكه بيشتر به خاطر عقده‏هاى درونى و محروميت‏هاى ديرينه‏است كه شخص مى‏خواهد از اين راه خودى را نشان دهد!!

 پیامبر آرام و آهسته سخن می گفت و هيچ گاه فرياد نمى‏زد وصدا را بلند نمى‏كرد. و مجلس آن حضرت نيز از چنان آرامشى‏برخوردار بود كه عين ادب و تواضع است .

 

هرگز سخن کسی را قطع نمی کرد تاشخصى مشغول سخن گفتن بود، به او خوب گوش مى‏داد و پس از تمام‏شدن سخنش آرام پاسخش را مى‏گفت. و چنان اصحابش را تربيت كرده‏بود كه هرگاه لب مباركش به سخن وا مى‏شد، تمام حاضران ساكت‏مى‏شده و سراپا گوش مى‏شدند.

**در هنگام سخن گفتن ، به افراد یکسان نگاه می کرد .

 با فقرا و مستمندان همنشین بود و از نشستن با فقرا بيشتر لذت مى‏بردو اگر با ثروتمندان مى‏نشست‏به خاطر هدايت كردن آنان بود نه چيزديگر.

 هر گاه پيامبر مى‏خواست‏به مجلس وارد شود و با مردم‏برخورد كند، خود را آرايش مى‏داد يعنى درآينه مى‏نگريست و موهاى خود را شانه مى‏زد ، لباس تمیز و مرتب می پوشید و محاسن مبارك را شانه مى‏زد ، پيوسته‏بوى خوش عطر از حضرت از مسافتى دور استشمام مى‏شد. هرگاه حضرت به مسجد وارد می شد،مردم از بوى عطرش‏از مسافتى به مشاممان مى‏خورد، متوجه ورودش مى‏شدند .

اسلام دستور آراستن داده است نه مانند برخى ساده لوحان كه باموهاى ژوليده و لباس نامرتب مى‏آيند و خيال مى‏كنند اين از زهداست. نه! زهد اين است كه به‏دنيا و لذاتش دل نبنديم نه اينكه صوفى منشانه زندگى كنيم وژوليده در ميان مردم حاضر شويم!

 مهمانش را احترام و تقديرمى‏كرد كه هرگاه كسى بر او وارد مى‏شد، حضرت متكا و جای نشستنش خود رابه او مى‏داد و اگر نمى‏پذيرفت آنقدر اصرار مى‏كرد تا قبول كند.

 پیامبربسيار هيبت داشت، براى اينكه حاضرين ازديدارش هراس نكنند و ديدارش آنان را نرنجاند، گاهی شوخی می کرد و لطيفه‏اى در حد ميزان شرعى مى‏گفت كه هيبتش حاضران را به‏وحشت نياندازد و جرات سخن گفتن را از آنان سلب نكند. بويژه‏اگر مى‏يافت كه يكى از يارانش ناراحت و غمگين است‏با او شوخى‏مى‏كرد تا غمش را بزدايد. و اصلا پيامبر آن گونه با افراد سخن‏مى‏گفت كه مناسب با وضعيت علمى و حالت روانى آنان بود.

 هر وقت‏پيامبر مسلمانى را مى‏ديد فورا با  او مصافحه می کرد و به او دست‏مى‏داد و بر اين امر بسيار تاكيد مى‏نمود.

اين بود چند جمله كوتاه ولى پرفايده از سيره و منش ‏پيامبر ، تا شايد ‏به كار گيريم و مشقهای غلط زندگی خود را پاک کنیم ، تا لباس  رشك وحسد و تکبر ، غرور ، دشمنی و کینه و نفاق  ازتن برکنیم و با اعمال صالح خود بوی مهر ، محبت ، صلح ، صفا ، سعادت و خوشبختی را درفضای جامعه ما معطر و بانشاط کنیم.

 حجت الاسلام والمسلمین سيد جوادنورموسوي

انتهای پیام/

برچسب ها : مبعث
*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .