پنجشنبه ۲۹ شهريور ۱۳۹۷
ورودیه ای به ماه عزای حسین(ع)؛
چه کرده ای با دلم ای پسر فاطمه؟!
قم فردا:

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فردا، دهه نخست حزن انگیزترین ماه سال، گرچه موسم اشک است و بزم عزای حضرت ارباب فراهم، اما محرم بی گمان، موعدِ عهد است با سید و سالار همه شهدای عالم؛ موعد عهد و پیمان با این هدف مقدس که به راستی چقدر ما در طی این مسیر حسینی شدن و حسینی خواهیم ماند و میزان ثبات قدم و وفاداری ما تا چه حدی است؟

از این منظر اگر اعتقاد و باورمان این است که همه جا کربلاست و هر روز عاشورا، ما نیز باید در همه جا و همه گاه، خود را در عطش همه تشنگان معرفت حسینی سهیم بدانیم و گرنه این مکتب و دستگاه ، جای خودنمایی صرف و ادا واطوار بیخود نیست چه آن که به ما آموخته اند که" انما الاعمال بالنیات"
در واقع نیت اگر حسینی باشد و در پیِ آن اراده ای برای حسینی ماندن، جزو قبیله کربلاییان خواهی بود حتی اگر یک بار هم زمین کربلا و آن مضجع بی همتای عزیز زهرا(س) را از نزدیک مشاهده هم نکرده باشی.
این جا سخن از درک است و فیض حضور و اتصالی بی مثال چه آن که حقیقتاً اگر درکی زینب گونه به ما ببخشند و زینب وار به فاجعه کربلا بنگریم و جز زیبایی چیزی در آن نبینیم، از عمق وجود تصدیق خواهیم کرد که حسین (ع) یعنی زیبایی و به راستی مگر می شود با زیبایی همراه و همسایه بود و زیبا نشد... مگر می شود به منبع بی پایان نور و حقیقت وصل بود و همچنان در خاموشی به سر برد؟!
این نگاه و باور عمیق اگر در ما شکل بگیرد ، لاجرم خواهیم گفت که گودال قتلگاه سیدالشهدا(ع) ، کانون قیامت خاک است و این راز و رمز را شهیدان بیش از همه درک کردند ، چه آن که در واپسین نفس های این دنیایی ، آخرین و زیباترین ذکرشان در آن شهود معنوی این بود" یا حسین(ع)"
به راستی ای رحمت واسعه الهی چه کرده ای با دل های عاشق و بی قرار که گویا جز تو را نمی بینند ؛ تویی که نمایی از جلوه ی حق و معبود بی همتا و لاشریک هستی و راه تقرب به سوی خداوند را به همه ما به بهترین وجه نشان دادی ... در اوج مظلومیت و حقانیت.

کربلا حقیقتاً که بلوغ عاطفه و اندیشه است و به همین خاطر است که بزرگان ما بر تلفیق شور و شعور حسینی در مراسم های عزای پسر فاطمه(س) تاکید دارند .
آری! هر کس که در این دستگاه عظیم انسان سازی به بلوغ فکری و عاطفی رسید، عاشورایی است و شیعه و محبی که این گونه باشد از سرهای بر نیزه شده ، سرافرازی یافته و از حزن و ماتم بی آبی کودکان حضرت اباعبدالله(ع) آبرویی جاودانه پیدا خواهد کرد.

در خاتمه این نوشتار هم حق است که یک آروزی زیبا داشته باشیم و آن هم این که ای کاش در این شب ها و روزها در زمینه برپایی موسم عزا ، از خدای حسین (ع) بخواهیم که روزی اشک و عزاداری مان را بسیار کند تا بدین سان به برکت نسیم کربلاییان ما را نیز حیاتی نو ببخشند که همه اُمیدمان در این دنیای پر از منجلاب ، به محرم حسینی است و این که اربابی که باب نجات همه امت و بزرگترین و سریع ترین کشتی نجات ابنای بشر است به دادمان برسد و رحمی به بیچارگی مان کند. انشاالله.

سید محمد مهدی موسوی

 

انتهای پیام/

 

برچسب ها : امام حسین(ع) , محرم
*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .