سه شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷
FAFT و ضرورت مراقبت دائمی از منافع ملی
توجه به منافع ملی و مسائل امنیتی در کنار دوری از سیاسی بازی و جناح طلبی، مهمترین نکته درباره تصمیم گیری نهایی در موضوع FATF است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فردا،  این روزها، بحث FATF یا همان «گروه ویژه اقدام مالی» کشورهای عضو «جی7»، باز هم به صدر اخبار و تحلیل های روز بازگشته است؛ چراکه در همین روزها قرار است نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی درباره سرسپردن به تصمیمات این گروه ویژه یا وابسته نکردن مُقدّرات کشور به چنین تعهداتی تصمیم گیری کنند.

به نظر می رسد در این باره، توجه ویژه به ملاحظات امنیتی کشور و منافع ملی نظام در تصمیم گیری ها، مهم ترین نکته ای است که باید نصب العین مسئولان کشور در هر سه قوه قرار گیرد؛ به بیان دیگر ضروری است تا در شرایط حساس کنونی کشور، تکیه بر رهنمودهای حکیمانه رهبر معظم انقلاب اسلامی و البته نگاهی به تجربه کشور در زمینه برجام هم لحاظ شود تا بتوان با هوشیاری روزافزون گام برداشت.

و اما این موضوع در روزهای اخیر به سوژه ای تازه برای موافقان و  مخالفان تبدیل شده تا هر یک از منظر خود به موضوع نگاه و آن را دنبال کنند.

در این باره، دولت انتقادات منتقدان را در پنج محور خلاصه می بیند و تلاش دارد تا آن ها را در قالب همین پنج مورد پاسخ دهد.

انتقاد نخست این است که تن دادن به خواسته های FATF به منزله ارائه اطلاعات مالی ایران به این گروه اقدام مالی است؛ در حالی که کارشناسان دولت معتقدند که اساساً کارکرد این گروه، بررسی سیاست ‌ها و رویه ‌هاست؛ نه داده‌ ها، معاملات و تراکنش ها.

و اما انتقاد دوم به ارائه اطلاعات نظام مالی ایران به سایر کشورها اختصاص دارد؛ انتقادی که کارشناسان دولت آن را این گونه پاسخ می دهند: 
واقعیت این است که هیچ یک از اعضای گروه اقدام مالی به دلیل عضویت در این گروه، متعهد نیست که اطلاعات مشتریان نظام مالی خود را در اختیار سایر اعضاء قرار دهد و هرگونه تبادل اطلاعاتی میان اعضاء بر اساس معاهدات دوجانبه یا چندجانبه میان آنها و پس از تصویب مجالس و سایر مراجع ذی صلاح داخلی آن ها خواهد بود.

انتقاد دیگر درباره تروریسم و تعریف آن است؛ امری که همچنان و به دلیل کلی بودن این عنوان، محل مناقشه کارشناسان مختلف است.

انتقاد چهارم این است که جمهوری اسلامی ایران با اجرای استانداردهای گروه اقدام مالی، قطعنامه های تحریمی سازمان ملل متحد را علیه خود به اجرا می گذارد؛ در حالی که موافقان البته چنین دیدگاهی به مسئله ندارند.

و اما انتقاد پنجم هم چنین بیان می دارد که ایران با سرسپردن به تعهدات FATF عملا خود را به دامن تحریم های آمریکا خواهد انداخت که البته این مسئله نیز توسط موافقان پیوستن به تعهدات این گروه اقدام مالی رد می شود.

به نظر می رسد که حتی موافقان پذیرش تعهدات FATF هم قبول دارند که پیوند عمیقی بین FATF و وزارت خزانه‌داری آمریکا وجود دارد و از این رو ضروری است تا در این زمینه با احتیاط کامل رفتار شود.

همچنین درانداختن این موضوع ملی به مسائل جناحی و سیاسی هم قطعا جفا در حق ملت بزرگ ایران است؛ مسئله ای که باید مورد نظر سیاسیون باشد.

در عین حال در برخی محافل چنین شنیده می شود که این مسئله را در انتخاب بین دو گزینه یعنی پیوستن به کل جهان و همراهی با FATF و ادامه حیات اقتصادی به عنوان یکی از اعضای جامعه جهانی و یا رد FATF و تنها ماندن در نظام مالی جهان، قطع ارتباط همه بانک های دنیا با ایران و تبدیل ایران به اقتصادی صد در صد منزوی؛ خلاصه می کنند در حالیکه هنر مذاکره این است که بتوان راه حل های صفر و صدی را رها کرد و به گزینه های دیگری هم که بیشتر می توانند منافع ملی را حفظ کنند اندیشید.

و اما نکته پایانی اینکه اگر FATF   یک سازمان بین‌المللی مستقل بود و همه مطمئن بودند که اطّلاعات آن درز نمی‌کند؛ شاید اشکالی در پیوستن نبود؛ اما اکنون که وابستگی سازمان های بین المللی در وضعیت کنون نظام بین الملل، بر همگان هویداست؛ باید همواره با احتیاط حرکت کرد و مراقب بود؛ لذا می توان به نمایندگان مجلس پیشنهاد داد تا سیاست بازی و گرایش‌ های جناحی خود را کنار بگذارند و به درستی به رصد موضوع بپردازند.

انتهای پیام/

 

*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .