سه شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷
سالروز تخریب حرم امامین عسکریین؛
«این بُغض شیعه بود که در سامرا شکست» ...
امروز سالروز جسارت دشمنان دین به یکی از حرم ها و پناهگاه های مظلوم مسلمانان است؛ وقتی که تروریست های تکفیری، حرم امام عسکریین علیهما السلام را مورد هجوم قرار دادند تا نیت پلید آنان بیش از پیش آشکار شود.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فردا،  بیست و سوم ماه محرم الحرام سال ۱۴۲۷ هجری قمری، انفجاری مهیب، عالم اسلام و بلکه قلوب همه آزادیخواهان جهان را لرزاند؛ آن جا که بخشی از مزار مطهر حرمین عسکریین یعنی حضرت امام هادی و حضرت امام حسن عسکری علیهما السلام، با توطئه شوم تروریستهای خون آشام تخریب شد:

بر ساحت ستاره ی احساس، غم گریست

حرمت شکست و عشق، حرم در حرم گریست

بر غربت دو ماه و دو خورشید گوییا

دعبل، سرود مرثیه و محتشم گریست

گویی دوباره ظهر عطش هست و شام غم

خاتون مهر نوحه کنان زین اَلَم گریست

سامان دین شکافت که عُمّان مرثیه

بر بارگاه عاطفه مانند یم گریست

گلدسته ها و گنبد آئینه ها شکست

باور نمی کنم که خداوند هم گریست

"صائم" شدم به مسجد آدینه تا ز غم

دیدم فروغ عشق؛ امام اُمَم گریست.

(سید علی اصغر صائم)

و اما یکی از بهترین دلنوشته های شاعرانه در این مصیبت غم بار را استاد غلامرضا سازگار، پیشکسوت شعر آئینی سروده که برخی از ابیات این شعر بلند اینچنین است:

فریاد، "یا لَلمُسلمین" فریاد فریاد

یاران غیرتمند دین، فریاد فریاد

آنان که با اسلام و قرآن در نبردند

آنان که توهین بر رسول الله کردند

بار دگر اجداد خود را یاد کردند

در شهر "سُرَّ مَن رَأی" بیداد کردند

ویرانه شد با دستشان قبر دو معصوم

قبر دو معصوم همیشه بوده مظلوم

ویرانه شد قبر دو وجه الله ذوالمَنّ

در انفجار بمب از بیداد دشمن

یابن الحسن بنگر مزار مادرت را

قبر حکیمه مادر غم پرورت را

هم قبّه و هم قبرشان در هم فرو ریخت

گویی به فرق مسلمین، عالم فرو ریخت

این زشت خویان وارثان قوم فیل اند

بیچاره و پست و زبون اند و ذلیل اند

اینان سراسر نسل شر النّاس هستند

اینان همان قوم بنی العّباس هستند

در سفره ی اشغالگرها کاسه لیس اند

مزدور امریکا و عبد انگلیس اند

این تیره دلها دشمن الله و نور اند

کورند؛ امام خود نمی دانند؛ کورند

اینان نه دین دارند، نه فرهنگ دارند

سنّی و شیعه زین جماعت ننگ دارند

اینان همه زاییده ی امّ الفسادند

پیش از ولادت با شیاطین دست دادند.

شعر دیگر در این مناسبت جانکاه از آن امیرحسین میرحسینی و خطاب به حضرت بقیت الله الأعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است:

بیا که بی تو صدایم به هیچ جا نرسد

کسی به داد دل بی پناه ما نرسد

اگرچه فصل گل آمد ولی نه باور کن

بهار بی تو به گلواژه صفا نرسد

غریب وار به یک گوشه فکر می کردم

چه می شود اگر آن یار آشنا نرسد

زمانه بر سر جنگ است و ظلم و خونریزی

کسی به جز تو به فریاد شیعه ها نرسد

دعا کن ای گل زهرا که صدمه ای دیگر

به کاظمین و نجف، یا به سامرا نرسد

هزار بمب بر فرق سرم فرو ریزد

خراش ناخنی اما به کربلا نرسد.

پایان بخش این روضه منظوم اما یک رباعی، خطاب به صاحب این عزا، یعنی حضرت صاحب عصر و زمان (ارواحنا فداه) خواهد بود:

درون قلب جهان انقلاب گشته بیا

نفس بدون تو همچون عذاب گشته بیا

نظاره کن به فراسوی سامرا و ببین

حرم به دست حرامی خراب گشته بیا.

 

 

انتهای پیام/

 

*نام و نام خانوادگي :

پست الکترونيکي :

*مطلب :
۱) نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .
۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .
۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .
۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .