از پى جنازهاى مى رفت، مردى را دید که مىخندید. امام (ع) به او فرمود:
گویى که مرگ بر دیگران مقرر شده، نه بر ما و گویى حق بر غیر ما واجب شده و گویى، این مردگان که مىبینیم، مسافرانى هستند که به زودى به نزد ما باز مىگردند آنها را در گورهایشان مىگذاریم و اموالشان را مىخوریم، پندارى، که پس از آنها جاودانه خواهیم زیست. سپس، هر اندرز دهندهاى را چه مرد و چه زن فراموش مىکنیم و خود را به دست هر بلا و آفت مىسپاریم.